ورود ثبت

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور*
به یادآوری

ساخت حساب کاربری

پر کردن کلیه قسمت های (*) الزامی می باشد
نام *
نام کاربری *
رمز عبور*
تایید رمز عبور *
ایمیل *
تایید ایمیل *
کد امنیتی *
Reload Captcha

تاریخچه 7000 ساله جواهرات اسلام، چین و کره

آویز-گردن-طلا-قرن-11-لوح-های-جنس-نقره

 

  1. آویز گردن از جنس طلا متعلق به قرن یازدهم. این زیور، مزین به ملیله کاری و گراروسازی است که اطراف طرح، میناکاری شده ی دو پرنده که مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. گیزه‌های موجود بر روی حاشیه‌ی این آویز به طور احتمالی برای عبور رشته‌ی مروارید یا انواع دیگر مهره‌ها تعبیه شده‌اند. پهنای قطعه کار برابر با 2.1 سانتی‌متر است.
  2. لوحهایی از جنس نقره و یراقهای تزئینی کمربند، که در نهاوند واقع در غرب سرزمین پارس (ایران) متعلق به قرن یازدهم و دوازدهم ب.م.م یافت شده‌اند. این دو مجموعه از یراقهای تزئینی نشانگر یک تفاوت جالب در سبک می‌باشند: یکی از قطعه‌ها (بالا سمت راست)، با تکنیک بر جسته تزئین شده است و دارای طراحی مایل، مزین به سیاه فلم می‌باشد و در دیگری(پایین- سمت راست) به منظور ایجاد طرح نخلی متحرک از سیاه قلم استفاده شده است. صفحات نوک تیز داری دو بخش معکوس به منظور اتصال به کمربند چرمی هستند. در قسمت پشت صفحات مدور و چهار گوش قطعه‌اید از فلزات دیگر وجود دارد که به منظور پوشش محل اتصال آوازهای بند چرمی، وارد کمربند می‌شده‌اند. صفحات نوک‌تیز که داری حلقه می‌باشند به طور احتمالی به عنوان غلاف برای اتصال تسمه‌هایی به منظور آویختن شمشیر یا خنجر در کمربند مورد استفاده قرار می‌گرفتند. طول قطعه‌ی مستطیل شکل (پایین سمت راست) برابر با 5.3 سانتی‌متر است.

    اسلام

به دلیل سنت عدم دفن اشیا به همراه مردگان در دین اسلام، اطلاعات چندانی در خصوصی نحوه‌ی توسعه‌ی هنر جواهرسازی اسلامی وجود ندارد. در نتیجه جواهرات اندکی بر جای مانده‌اند زیرا فلزات گرانبها ذوب و سنگهای گرانبهای این جواهرات توسط نسلهای بعدی به طور مجدد بر روی جواهرات جدیدتر نصب می‌شده‌اند و آنچه که بر جای مانده است به طور معمول فاقد شواهدی مبنی‌بر محل یا تاریخ ساخت است. تصاویر موجود هم کمک چندانی نمی کنند و تا قبل از قرن پانزدهم کاربرد آنها به ندرت مشاهده شده است. به هر حال آنچه که موجود است چندان مستند نیست. طی چند قرن اولیه ظهور اسلام، استادکاران در طرح و تکنیک دنباله‌‌رو شیوه‌های رومیان، بیزانس و ساسانیان بوده‌اند، در حقیقت تشخیص تفاوت جواهرات اسلام و فرهنگ های قبل از آنها امکان پذیر نمی‌باشد. تا قرن دوازدهم و رواج وتزئینات خط عربی، این جواهرات را نمی‌توان به وضوح جواهرات اسلامی خواند. گنجینه‌ایی مدفون که در نهاوند واقع در غرب سرزمین پارس یافت شده است،داری اطلاعات کمیاب و جالبی در خصوص داراییهای مدفون "ابوشجاع تگین Abu Shuja Takin" افسر ارشد سپاه ترک در پارس را فراهم آورده است. این گنجینه مشتمل بر جام طلا، بخشهایی از کمربند از جنس نقره، قطعات مربوط به سلاح، مهره‌ها و یک جعبه‌ی تعویذ می‌شود. گنجینه‌ی مذکور نشانگر رواج سیاه قلم و زراندود کردن کردن نقره طی قرون وسطی در ایران می‌باشد. این موضوع، حاکی از موقعیت مالی صاحب آن است و ارتباطی با وفور نقره نسبت به طلا نمی باشد. قطعات متعلق به کمبربند، بهترین اشیا نقره‌‌ی این گنجینه است. کمربند در جوامع اسلامی و ترک از اهمیت فراوانی برخوردار بوده و بخش جدایی ناپذیر لباس مردان به شمار می‌آید و از جانب حاکم به عنوان نمادی از جایگاه آن شخص در دربار به او اهدا می‌شده است. یکی از کمربندها دارای طرحی مایل می‌باشد که در جوامع ترک نماد اصالت (ترک بودن) صاحب آن، به شمار می‌آمده است. یکی دیگر از سبکهای کمربند، دارای یک سگک و دو صفحه‌ی مستطیل شکل بوده که در سرزمینهای غرب پارس (ایران)‌ بین دو قرون سیزدهم و پانزدهم مرسوم بوده است.          

یک-جفت-گوشواره-قرن-12-دو-انگشتر-طلای-میله-کاری         

  1. یک جفت گوشواره متعلق به قرن دوازدهم که از سوریه کشف شده است و مزین به ملیه‌کاری و گراورسازی می‌باشد. گیره‌های موجود بر روی حاشیه به طور احتمالی به منظور محافظت از رشته‌ی مروارید یا انواع دیگر مهره‌ها، نصب شده‌اند. ساخت این نوع گوشواره طی قرون وسطی در خاور نزدیک، بیزانس، سرزمین پارس و جوامع عربی تکرار شده است. پهنای این قطع برار با 6/2 سانتی‌متر می‌باشد.
  2. دو انگشتر طلای ملیله‌کاری متعلق به مصر، سوریه یا ایران ( قرون یازدهم- دوازدهم ب.م.م). این انگشترها مزین به گراورسازی هستند و دارای یک بز( دور دیواره) مستطیل شکل با کناره‌های مقعر می‌‌باشند، که از بازو انگشتر به سمت بیرون دارای انحنا هستند. سطح هر یک از بزها مزین به نوشته‌های عربی به خط کوفی می‌باشد که به طور احتمالی بر روی یکی از آنها واژه‌ی «عثمانی» نوشته شده است. ارتفاع انگشتر سمت چپ برابر با 3 سانتی‌متر می‌باشد.

پخش عمده‌‌ی طلا و جواهراتی که از این دوران بر جای مانده است مزین به ملیله‌کاری و گراورسازی می‌باشد که بسیاری از آنها در قاهره ساخته شده‌اند. با این حال کشف نمونه‌های مشابه این سبک در نقاط مختلف حاکی از آن است که چنین جواهراتی در اماکن دیگر نیز تولید می‌شده‌اند. قاهره، همچنین مرکز تولید نوعی از جوهرات ساخته شده به سبک برجسته کاری و مزین به مینا‌کاری بوده است که برخی از آنها مزین به نوشته‌هایی به زبان عربی، الهام گرفته از مینا کاریهای معاصر دوران بیزانس می‌باشد.

چین و کره

ساخت اصلی‌ترین انواع زیورآلات متعلق به کشور چین یعنی زیورآلات آرایش گیسوان و کمربند طی دوران "تانگ Tang" ب.م.م 960-1279 بنیانگذاری شده و کاربرد آن در سلسه‌‌های سانگ و "یوآن Yuan" ب.م.م 1368-1280 ادامه یافته است. زیور آلات مخصوص آرایش گیسوان بسیار پرکار و دارای گیره‌های بزرگ و آویزهایی با طرحهای پیچیده بوده‌اند. تعداد محدودی از گیرهای بزرگ در برخی اکتشافات باستانی یافته شده‌اند. کاربرد تکنیکهای مشبک کاری و گروارسازی به همراه برخی پیشرفتها در نحوه‌‌‌ی ساخت، طی دورانهای بعد ادامه یافت، به علاوه تغییرات مشابهی در تزئینات ورقهای فلزی نازک نیز به وقوع پیوست.ساخت پلاکهای مخصوص تزئین کمربند، مزین به حکاکی هایی از میوه‌ها با مهارت فراوانی انجام می‌شد. در مقایسه با شانه‌های سر متعلق به قرن دهم، تکنیک ریخته گری به همراه برجسته کاری با تأثیرات عمیق‌تری مورد استفاده قرار می‌گرفت که روشی بسیار مناسب برای ایجاد تزئینات به شمار می‌آید. این روش مبنای کارهای ظریف سلسه‌ی «مینگ ming» طی قرون پانزدهم و شانزدهم را پدید آورد. شمال چین قلمرو سلسله‌ی "لیائو Liao" ب.م.م 907-1125 و پس از آن سلسه‌ی "جین Jin" ب. م.م 1115-1234 بوده است. عنوان این حکومتهای سلطنتی بر گرفته از قبایل "ختن khatan" و "جورچین jurchen" می‌باشد، که بسیاری از آداب و سنن همسایگان خود را به کار می‌گرفتند. مردمان این دو سلسله، زیورآلات شخصی پر زرق‌و‌برق را تحسین می‌کردند. نمونه‌های فراوانی از تاجهای پرطرفدار در سلسله‌ی لیائو ، گردنبدها و گیره‌های سر سلسله‌ی جین در آرامگاه‌های متعلق به این دوره‌ها کشف شده‌اند. کره‌ایها که در نواحی دورتر شرقی ساکن بودند سلیقه‌های متمایزی در جواهرات داشتند. پلاکهای ریخته‌گری شده‌ی کوچک، تنها به کره تعلق دارند. با این حال نقوشی از پرندگان، حیوانات و گلهای کره‌‌ای با همسایه‌‌ی آنها یعنی کشور چین مشترک بوده است . به علاوه سبک برخی از گیره‌های سر کره‌ای مختص خود آنهاست. گیره‌های کوتاه و سنگین با دسته‌های مدور دارای شیارهای مارپیچ به گیره‌های ظریف، متداول در کشور چین شباهتی ندارند.

مجموعه‌ای از هفت پلاک کره‌ای (11-13 ب.م.م) که به روش ریخته گری از جنس نقره ساخته و زر اندود شده‌اند، برروی آنها تزئینات مشبک کاری به شکل اژدها، پرنده، ماهی، یا گلها به چشم می‌خورد. ارتفاع آنها بین 4/2 تا 4 سانتی‌متر می‌باشد.

یک-جفت-بازوبند-طلای-چینی

یک جفت بازوبند طلای چینی متعلق به سلسله‌‌ی «یوآن» (قرن 13-14 ب.م.م). بازوبندها در دورانهای قبل نیز در چین مورد استفاده قرار می‌گرفتند، زیرا برخی از نمونه‌های این بازوبندها در قبرهای متعلق به قرون 5و 6 نیز یافت شده‌اند. این نوع بازوبند به سبک بازوبندهای بلندتر ساخته شده‌اند که طی سلسله‌ی سانگ پایه گذاری شده بودند. طول تقریبی این قطعه برابر با 19 سانتی‌متر می‌باشد.

سه-انگشتر-طلای-جاوه-ایی

سه انگشتر طلای جاوه‌ای که متعلق به دوران  "ماجاپاهیت majapahit" ( در حدود 1292-1520 ب.م.م) یا دوران پس از آن می‌باشند.

قطعه‌‌‌ی الف، مزین به کریستالی با تراش دامله است که ساقه‌های تو خالی این انگشتر دارای شیارهایی برای مروارید هستند. قطعات ب و ج از طریق تکنیک ریخته گری با برجسته کاری‌های عمیق ساخته شده‌اند. بر روی قطعه دوم یک غنچه (گل یخ) از جنس طلای خالص وجود دارد که باشاخه و برگ درختان و برگهای نیلوفر آبی تزئین شده است. قطر قطعه‌ی ج برابر با5/3 سانتی‌متر می‌باشد. امپراطوری ماچاپاهیت یکی از بزرگترین ایالاتهای اندونری قبل از ظهور اسلام در این سرزمین بوده است. براساس ارتباطات تجاری، این ایالت هندو-بودایی، با پایتخت خود در ماجاپاهیت واقع در «جاوه شرقی» سلطه سیاسی و نظامی وسیعی در مجمع الجزایر اندونزی در دوران اوج شکوفایی خود یعنی نیمه‌‌ی دوم قرن چهاردهم داشت

پلاک-نقره-زرداندود-چین

پلاک نقره‌ی زرداندود چینی، متعلق به سلسله‌ی «یوآن» (13-14 ب.م.م) که برای اتصال به کمربند مورد استفاده قرار می‌گرفته است. نقوشی از میوه‌های روییده شده، بر روی یک گیاه رونده به روش برجسته کاری، روی پیش زمینه‌ی نقطه‌چین ایجاد شده‌اند. این سگک کمربند متعلق به مجموعه‌ایی است (به طور احتمالی مابقی قطعات به حالت مربع بوده‌اند) که به یک کمربند چرمی متصل می‌شده است. طول قطعه برابر با 6/11 سانتی‌متر می‌باشد.

سه-سنجاق-کره-ای-متعلق-به-دوره-ی-کوریو

سه سنجاق سرکر‌ه‌ای متعلق به دوره‌ی «کوریو koryo» (قرن 13-14 ب.م.م) این چنگکهای نقره، دارای سرهای زراندود و یک برآمدگی در رأس هستند که در یکی از سنجاقهای این قسمت از بین رفته است و در مرکز حلقه‌هایی از خطوط مارپیچی و حاشیه‌های پیچکی شکل قرار دارند. این نوع سنجاق سر دارای طرحی غیر معمول، برخلاف انواع نازکتر، می‌باشد. طرح پیچکی شکل آنها با دیگر انواع فلز کاری و طرحهای موجود بر روی دیگر اقلام ساخته شده از مواد دیگر، قابل مقایسه است.

برچسب ها: طلا, جواهر

چاپ

You have no rights to post comments